حضورت عادتی است به تازگی صبح؛ آن هنگام که نخستین تجربه خورشید است بر آسمان

و شب ات  آنچنان بی تابی که انگار عادتی هزار ساله را وانهاده ام بی امید

و دلم تکرار نا منتظر حضورت را با هر سپیده انتظار می کشد...

لينک