تقویم روی میز را ورق نمی زنم

تا شاید روزها نگذرند از پی هم که من باز جا بمانم از فردا که امروز می شود و دیروز

فردا هم اگر نیاید امروز کفایت می کند برای جا گرفتن کسالت همیشگی

که انگار حک شده بر دیروز...  امروز ... فردا ...

لينک