بی آنکه دیده بیند

                          در باغ

احساس می توان کرد

در طرح پیچ پیچ مخالف سرای باد

یاس موقرانه برگی

                          که بی شتاب

بر خاک می نشیند.

بر شیشه های پنجره

                                آشوب شبنم است 

ره بر نگاه نیست

تا با درون در آیی و در خویش بنگری.

با آفتاب و آتش

                       دیگر

گرمی ونور نیست

تا هیمه خاک سرد بکاوی

                                   در رویای اخگری.

این فصل دیگری است

که سرمایش از درون

درک صریح زیبایی را پیچیده می کند.

یادش به خیر پاییز

با آن طوفان رنگ رنگ که بر پا

در دیده می کند!

هم بر قرار منقل ارزیز آفتاب

خاموش نیست کوره

                            چون دی سال:

خاموش

خود

منم!

مطلب از این قرار است:

چیزی فسرده است و نمی سوزد

                                                امسال

در  سینه

در تنم!

                                                                                                           شاملو

لينک