از همه آدمهای مهم زندگیت که دور باشی سهمت از بودن باهاشان می شود برشهای کوتاه منقطع. ایمیلهایی که خواسته اند بیشترین اطلاعات را به تو منتقل کنند که کانکت بمانی غافل از اینکه مود لحظه ای آدم پای کیبورد مثل گردی پاشیده روی کلمه ها. یکجوری بهت می گوید که مثلا امروز روز خوبی نداشته هرچند که دارد از شادی حرف می زند. صدای آدمهای مهمت که ازت دریغ شده باشد باید لابلای کلمه ها را بگردی تا بفهمی اگر جمله ها را می شنیدی چه حسی داشتند. که درک کنی اگر جواب ایمیل پر از حرفت را با یک کلمه به جواب یکی از سوالهایت داده اند لابد بخاطر این بوده که توی آن لحظه حال خوبی نداشته اند. حالی داشته اند  که نمی توانسته اند بنویسند. که نمی خواسته اند. که باید آنجا بوده باشی که شریک آن حس شوی. سهم تو ولی همان یک جمله است. از خاصیتهای غربت این است. که می شوی آدمی که باید به کانکت ماندن راضی باشد در حالی که جایی توی لحظه های واقعی زندگی آدمهای مهمش ندارد.

/ 9 نظر / 13 بازدید
زندان آسمان

[ماچ]

ریحانه

یعنی واقا نمیشه اونجا یه دوست صمیمی پیدا کرد؟ که کمتر دلتنگ بشی؟

نازنین

نمی تونم بگم گاهی حتی وقتی پیش آدمای مهم زندگیت هستی بازم به همین اندازه ازشون سهم نداری و دوری. واقعیت همینه که گفتی. نمی دونم چجوری دلگرمی بدم.

ostovane

خیلی قشنگ و غمگین کننده بود.

ارامش

سلام خیلی دلتنگتم.دوست دارم

آرزو

کجایی دختر ؟ کم پیدایی

سمانه

سال نو شده با شعری نو به استقبال فصلی نو بیا.[گل]