اولش که آدم عاشق میشه عاشق ذهن خودش میشه . عاشق موجودی که هیچکدام از ضعف

های خودشو نداره . موجودی که در مقایسه با خودش کامله.

توی این مرحله ولی عشق آدم ناکامله

یه کم که گذشت کم کم می بینی که اون موجود اافسانه ای عیبهایی هم داره و یه کم بیشتر

که میگذره می بینی بعضی عیبهاش دقیقا عیبهای خودته و حتی بزرگترش

اونوقت اگه بازم دوستش داشته باشی عشقت کامل شده

به نظر من عشق کامل عشق به یک موجود ناکامله و به همین دلیل عشق زمینی ارزشمندتر از

عشق آسمانیه 

/ 3 نظر / 3 بازدید
ميو

از تو که بدتر نيستم. اگر ما را دو روزی يک بار شما را گاهی يک روزی دويست بار

مرجان

نظرت مآهه!

مصطفی

خب میگن عشق مث یه آهنربای قوی میمونه که تمام بدیها رو و نقاط ضعف رو از آدم میگیره،از قدیم هم گفتن اگه عاشق شبیه معشوقش نباشه تو عشق دروغ میگه، واسه همین کامل بودن معشوق یه بهونه ای میشه واسه کامل شدن خود عاشق، ، یه عشق زمینی، سبب تکامل هر دو طرف میشه و به نظر من چیز فوق العاده جالبیه، انگاری خدا کلی خلاقیت نشون داده که این ویژگی رو در انسان قرار داده